Fietsvergoeding voor je e-bike in 2026
In 2026 zijn de regels rondom de kilometervergoeding voor fietsers in zowel Nederland als België verder aangescherpt en geïndexeerd. Dit artikel biedt een uitgebreid overzicht van hoe de fietsvergoeding voor de e-bike in 2026 werkt, wat de wettelijke verplichtingen zijn voor werkgevers in beide landen en waar je in de praktijk tegenaan loopt bij de registratie en uitbetaling.
Geschreven door: Dieter Devriendt | geschreven: 15/07/2026 | 6 minuten leestijd
Meer over de auteur: Dieter Devriendt
Journalist Dieter schrijft met passie en kennis over fietsen. Onder het motto 'we write - we ride' deelt hij zijn ervaring graag met fietsers om hen het leven op en van het zadel gemakkelijker te maken.
Belangrijkste bevindingen
- In Nederland is de e-bikevergoeding tot € 0,23/km belastingvrij, maar de uitbetaling is meestal afhankelijk van de CAO of arbeidsovereenkomst.
- In België is de fietsvergoeding sinds 2023 voor veel werknemers verplicht, met een minimum van € 0,30/km en een belastingvrij maximum van € 0,37/km (binnen het jaarplafond).
- Zowel in Nederland als België stimuleert de e-bikevergoeding duurzaam woon-werkverkeer, mits alleen daadwerkelijk gefietste kilometers correct worden geregistreerd.
Kilometervergoeding voor de e-bike in Nederland
In Nederland wordt de elektrische fiets sterk gestimuleerd als een duurzame mobiliteitsoplossing. De fiscale regels rondom de kilometervergoeding zijn in basis gelijk voor auto's en fietsen, maar de praktische invulling verschilt aanzienlijk.
Wettelijke kaders en fiscale vergoedingen
Volgens de officiële richtlijnen van de Nederlandse Belastingdienst mogen werkgevers in 2026 een onbelaste reiskostenvergoeding geven voor zakelijke kilometers, waaronder het woon-werkverkeer. Voor werknemers die met hun eigen e-bike naar het werk reizen, ligt de maximale onbelaste kilometervergoeding op € 0,23 per kilometer, al hanteren sommige specifieke regelingen of aftrekposten voor ondernemers een norm van € 0,25 per kilometer. Dit bedrag is volledig vrijgesteld van loonheffing. Als een werkgever besluit om een hogere vergoeding per kilometer te betalen, dan wordt het bedrag boven de wettelijke grens beschouwd als belastbaar loon, waarover belasting moet worden betaald.
In tegenstelling tot België is er in Nederland vanuit de landelijke wetgeving geen universele verplichting voor werkgevers om een reiskostenvergoeding uit te keren aan werknemers. De verplichting hangt volledig af van de Collectieve Arbeidsovereenkomst (CAO) waarin de sector of het specifieke bedrijf valt, of van de individuele afspraken in de arbeidsovereenkomst. Veel moderne CAO's hebben inmiddels specifieke fietsregelingen opgenomen om het gebruik van de e-bike extra te belonen.
Praktische zaken en de fiets van de zaak
Als een werknemer een eigen e-bike gebruikt, is de administratie relatief eenvoudig: de gereden kilometers worden bijgehouden en maandelijks declaratief vergoed. Het landschap verandert echter wanneer er sprake is van een 'fiets van de zaak'. Wanneer de werkgever de e-bike ter beschikking stelt (via koop of operationele lease), gelden er andere fiscale regels.
Sinds enkele jaren kent Nederland een versimpelde bijtellingsregeling voor de fiets van de zaak. Werknemers betalen een forfaitaire bijtelling van 7% over de consumentenadviesprijs van de e-bike. Dit bedrag wordt bij het loon opgeteld, waarna er loonbelasting over wordt geheven. Indien de werknemer een e-bike van de zaak heeft, vervalt in principe het recht op de onbelaste kilometervergoeding van € 0,23 per kilometer voor de reguliere woon-werkdagen, aangezien de kosten van de fiets al door de werkgever worden gedragen. Wel kan de werknemer de fiets onbeperkt privé gebruiken zonder extra administratie van de privékilometers. Overname na een aantal jaren is vaak fiscaal aantrekkelijk waarbij de fiets na verloop van tijd voor een restwaarde kan worden overgenomen, waarna de bijtelling vervalt en de onbelaste kilometervergoeding weer kan worden opgestart.
Kilometervergoeding voor de e-bike in België
In België is de zogenaamde 'fietsvergoeding' historisch gezien een zeer populair en fiscaal aantrekkelijk instrument. De Belgische overheid zet zwaar in op de fiets om de hardnekkige fileproblematiek en de uitstoot van het woon-werkverkeer terug te dringen.
Wettelijke verplichting en CAO nr. 164
Sinds mei 2023 is de fietsvergoeding in België voor een groot deel van de werknemers wettelijk verplicht gesteld via de suppletieve CAO nr. 164 van de Nationale Arbeidsraad. Deze cao dient als vangnet voor alle sectoren en ondernemingen waarin vooraf nog geen specifieke regelingen omtrent een fietsvergoeding waren getroffen.
Voor het jaar 2026 is het basisbedrag binnen deze nationale regeling via indexatie vastgesteld op € 0,30 per kilometer, met een maximale dekking tot 40 kilometer per werkdag (20 kilometer per enkele rit). Sectoren die een eigen Paritair Comité (PC) hebben, kunnen echter afwijkende en vaak hogere bedragen vastleggen. Zo kent het grote aanvullende paritair comité voor bedienden (PC 200) een eigen regeling waarbij het bedrag in de loop van 2026 stijgt naar € 0,32 per kilometer.
Fiscale maxima en het jaarplafond
De Belgische fiscus en de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid (RSZ) hanteren een maximaal vrijgesteld bedrag dat hoger ligt dan de verplichte minima. In 2026 is de maximaal fiscaal vrijgestelde fietsvergoeding vastgesteld op € 0,37 per kilometer. Veel werkgevers kiezen ervoor om vrijwillig dit maximale bedrag uit te keren om zo hun werknemers optimaal te motiveren om de e-bike of speedpedelec te nemen.
Er zit in België echter wel een duidelijke rem op het onbeperkt belastingvrij cumuleren van kilometers. Sinds 2024 is er een jaarlijks plafond ingesteld voor de fiscale vrijstelling. Voor het inkomstenjaar 2026 bedraagt dit gecorrigeerde jaarplafond € 3.690 per werknemer. Als een werknemer door extreem lange afstanden of zeer frequent fietsen boven dit bedrag uitkomt, wordt het overschot beschouwd als gewoon loon en is het onderworpen aan de normale bedrijfsvoorheffing en sociale zekerheidsbijdragen. Dit plafond wordt bovendien bij de persoonlijke belastingaangifte nogmaals gecontroleerd, wat relevant is voor werknemers die in de loop van het jaar voor meerdere werkgevers hebben gefietst.
Net als in Nederland geldt de belastingvrijstelling enkel wanneer de werknemer kiest voor de forfaitaire aftrek van zijn beroepskosten in de belastingaangifte. Wie zijn werkelijke beroepskosten bewijst, verliest het belastingvrije karakter van de vergoeding.
Praktische aspecten van de kilometervergoeding
Of je nu in Nederland of België werkt, het toekennen en ontvangen van een kilometervergoeding voor een e-bike brengt de nodige praktische en administratieve uitdagingen met zich mee.
Definitie van een fiets
De wetgeving in 2026 stelt duidelijke eisen aan wat als een fiets wordt beschouwd. Reguliere e-bikes (tot 25 km/u) en speedpedelecs (tot 45 km/u) vallen onder de regeling. Voertuigen met een verbrandingsmotor, zoals bromfietscodes of scooters, zijn expliciet uitgesloten van de fietsvergoeding.
Registratie en rittenadministratie
Fraudegevoeligheid is een belangrijk aandachtspunt voor werkgevers. Werknemers mogen de fietsvergoeding logischerwijs alleen ontvangen voor de dagen dat ze daadwerkelijk op de fiets naar het werk zijn gekomen. Om dit controleerbaar te houden, maken steeds meer bedrijven gebruik van gespecialiseerde software en mobiliteitsapps waarmee werknemers via een rittenplanner eenvoudig hun verplaatsingen registreren en de HR-afdeling de koppeling met de payroll automatisch laat verlopen.
Combinatie met andere vervoersmiddelen
Het is in 2026 heel gebruikelijk dat werknemers aan 'multimodale mobiliteit' doen. Dit betekent dat zij op zonnige dagen de e-bike nemen, maar bij slecht weer de auto of de trein kiezen. De kilometervergoeding mag flexibel worden gecombineerd met bijvoorbeeld een treinabonnement of een bedrijfsauto, mits de vergoeding uitsluitend wordt uitbetaald voor de specifieke dagen en trajecten waarop daadwerkelijk is gefietst.
Conclusie
De kilometervergoeding voor de e-bike is in 2026 een volwassen en krachtig instrument geworden binnen het moderne mobiliteitsbeleid van ondernemingen. In Nederland biedt de wetgeving met een onbelaste vergoeding tot € 0,23 per kilometer een mooie basis, al blijft de daadwerkelijke uitbetaling vaak afhankelijk van CAO-afspraken. In België is de fietsvergoeding via CAO nr. 164 nagenoeg universeel verplicht met een minimum van € 0,30 per kilometer en biedt de fiscus ruimte tot een aantrekkelijke € 0,37 per kilometer met een jaarlijks plafond van € 3.690. Voor zowel werkgevers als werknemers levert de e-bikevergoeding een klassieke win-winsituatie op: de werknemer geniet van een gezonde levensstijl en een fiscaal aantrekkellijke bonus terwijl de werkgever bespaart op dure parkeerplaatsen en brandstofkosten en tegelijkertijd invulling geeft aan de verplichte verduurzaming van het bedrijfsleven.
FAQ
Hoeveel bedraagt de belastingvrije kilometervergoeding voor een e-bike in Nederland?
In 2026 mogen werkgevers een belastingvrije vergoeding van maximaal € 0,23 per kilometer uitkeren voor zakelijke en woon-werkkilometers met een eigen e-bike. Een hogere vergoeding is mogelijk, maar het bedrag boven deze grens wordt belast.
Is de fietsvergoeding in België verplicht?
Ja. Sinds de invoering van CAO nr. 164 is een fietsvergoeding voor een groot deel van de werknemers verplicht als er geen sectorale of bedrijfsregeling bestaat. In 2026 bedraagt het minimum € 0,30 per kilometer, terwijl fiscaal tot € 0,37 per kilometer belastingvrij kan worden vergoed.
Kan je een kilometervergoeding krijgen met een fiets van de zaak?
In Nederland vervalt de belastingvrije kilometervergoeding voor reguliere woon-werkkilometers wanneer je een fiets van de zaak gebruikt. In ruil betaal je een beperkte bijtelling van 7% van de consumentenadviesprijs en mag je de fiets ook privé onbeperkt gebruiken.